Wymagania edukacyjne z religia – klasa 3

Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny wynikające z realizacji programu nauczania w oparciu o podręcznik do religii wydawnictwa Święty Wojciech „Pan Jezus nas karmi”.

30 jednostek lekcyjnych

Program – AZ-1-01/18

Numer podręcznika: AZ-13-01/18-PO-1/22, zatwierdzenie z dnia 16 marca 2022 r.

Treści nauczania podstawa programowa oraz wymagania dla uczniów dostosowane do każdej jednostki lekcyjnej zawartej w podręczniku

Wymagania edukacyjne (zgodne w wytycznymi Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski z 2008 r.):

• Ocenianiu nie podlegają praktyki religijne.

• Oceny z religii są jawne dla ucznia i jego rodziców (prawnych opiekunów).

• Nauczyciele religii są zobowiązani do podania wymagań edukacyjnych niezbędnych do uzyskania poszczególnych ocen śródrocznych i rocznych z religii oraz sposobu sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów.

• Nauczyciele religii informują o warunkach i trybie uzyskania z religii oceny rocznej wyższej niż przewidywana.

• Nauczyciele religii są zobowiązani do dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych oraz edukacyjnych uczniów posiadających opinie wydane przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne.

• Oceny z religii ustala się w stopniach w zakresie skali od 1 do 6.

• Uczeń ma prawo zgłosić nieprzygotowanie do lekcji w ilości zgodnej z zasadami przyjętymi w szkole (przy dwóch godzinach zajęć w tygodniu, są to najczęściej dwa nieprzygotowania w półroczu).

• Nauczyciel może oceniać pamięciowe opanowanie modlitw, pod warunkiem, że postarał się o wytłumaczenie ich znaczenia w trakcie zajęć.

Obszary oceniania:

Ponieważ najważniejszym zadaniem nauczyciela jest spowodowanie samodzielnego uczenia się uczniów, przebieg zajęć powinien aktywizować uczących się do podejmowania działań mających na celu zdobywanie wiedzy oraz samodzielnego i twórczego wykorzystywania tego, co przyswoili. Dlatego też niezwykle ważnym obszarem jest oceniania aktywności uczniów na zajęciach oraz systematyczność w pracy na lekcji, w tym także prowadzenie i uzupełniania ćwiczeń będących integralną częścią podręcznika. Należy zwracać uwagę na wykonanie przez uczniów quizów sprawdzających wiedzę na zakończenie każdego działu. Można przeprowadzać kartkówki, ale należy je zapowiedzieć i wyraźnie określić zakres materiału.

Szczególną uwagę należy zwrócić na prace dodatkowe wykonywane przez uczniów. Może to być przygotowanie do udziału w konkursach, w proponowanych zajęciach dodatkowych, wystąpieniach w szkole lub poza nią (o charakterze religijnym), udziału w działaniach mających na celu niesienie pomocy innym, wynikającym z realizacji przykazania miłości Boga i bliźniego.

Ogólne kryteria ocen z religii:

Celujący:

Uczeń:

• spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą

• posiada wiedzę wykraczającą poza program oraz potrafi ją twórczo wprowadzać w życie

• aktywnie uczestniczy w zajęciach i systematycznie prowadzi ćwiczenia

• wykonuje dodatkowe zadania dla chętnych

• bierze udział w konkursach przedmiotowych

• uczestniczy w zajęciach dodatkowych o tematyce religijnej w szkole lub parafii

Bardzo dobry

Uczeń:

• opanował wiedzę i umiejętności określane programem nauczania

• ma prawidłowo uzupełnione ćwiczenia w podręczniku

• chętnie i systematycznie uczestniczy w zajęciach

• jest aktywny na zajęciach

• okazuje szacunek podczas modlitwy i słuchania Słowa Bożego

Dobry

Uczeń:

• opanował wiedzę i umiejętności określone programem nauczania

• ma dobrą umiejętność zastosowania zdobytej wiedzy

• osiąga postępy podczas zajęć

• jest chętny do pracy

• okazuje szacunek podczas modlitwy i słuchania Słowa Bożego

Dostateczny

Uczeń:

• opanował wiedzę i umiejętności umożliwiające dalsze zdobywanie wiedzy,

• w jego wiadomościach są wyraźne luki

• wykazuje chęć do pracy na zajęciach

• ma braki w wykonywaniu ćwiczeń

• okazuje szacunek podczas modlitwy i słuchania Słowa Bożego

Dopuszczający:

Uczeń:

• zdobyte wiadomości nie są wystarczające do uzyskania podstawowej wiedzy religijnej

• niechętnie uczestniczy w zajęciach

• wymaga pomocy przy wykonywaniu prostych zadań

Niedostateczny:

Uczeń:

• nie opanował podstawowych widomości i umiejętności określonych programem nauczania

• notorycznie brak mu chęci do pracy i uczestniczenia w zajęciach

Ponieważ religia jest przedmiotem nieobowiązkowym, należy przed ewentualnym wystawieniem oceny niedostatecznej, zbadać sytuację ucznia, podjąć próbę rozmowy z wychowawcą, pedagogiem, rodzicami (opiekunami prawnymi), etc. i spróbować udzielić uczniowi wszelkiej możliwej pomocy, aby podjął on próbę sprostania stawianym przed nim wymaganiom.

Sposoby informowania uczniów i rodziców o ocenach:

1. Na pierwszej lekcji przedstawiamy zasady przedmiotowego oceniania i tłumaczymy wszelkie wątpliwości

2. Na pierwszych zebraniach w roku szkolnym informujemy o nim rodziców

3. Przedmiotowy system oceniania przekazujemy do wiadomości wychowawcy, dyrekcji i rodziców (powinien być on dostępny na obowiązującej w szkole platformie cyfrowej)

4. Uczniowie muszą być poinformowani o możliwości uzupełniania zaległości wynikających z nieobecności w szkole lub brakach pojawiających się na bieżąco

5. Wszystkie wystawione oceny są umieszczane na obowiązującej w szkole platformie cyfrowej możliwie jak najszybciej

6. Jeżeli nauczyciel przeprowadza prace pisemne obowiązujące ucznia, powinien udostępnić je rodzicom do wglądu na zebraniach lub konsultacjach (można też prosić rodziców o podpis pod otrzymaną oceną w ćwiczeniach lub na dodatkowych kartkach).

Szczegółowe wymagania edukacyjne na poszczególne oceny:

I semestr

Rozdział	celujący	bardzo dobry	dobry	dostateczny	dopuszczający
2. Pan Jezus chce z nami rozmawiać	podaje przekonujące argumenty za uczestnictwem w modlitwie wspólnotowejwyjaśnia sens chrześcijańskiej niedzieli	wyjaśnia, że Pan Jezus mówi do ludzi przez piękno liturgiitłumaczy znaczenie udziału w nabożeństwach jako formach spotkań z Jezusem omawia wartość modlitwy błagalnejwyjaśnia, że Bóg ustanawia siódmy dzień tygodnia dniem odpoczynku, dniem świętym, by człowiek wielbił Boga	tłumaczy, czym jest modlitwa liturgiczna Kościoła,opisuje gesty, które wierni wykonują, uczestnicząc w Eucharystiiukłada wezwanie modlitwy błagalnej wymienia, że świętowanie niedzieli powinno polegać na udziale we Mszy Świętej i spędzaniu czasu z rodziną	wskazuje, że Msza Święta jest najdoskonalszą formą modlitwy liturgicznej omawia konieczność przyjmowania postaw odpowiednich do danych czynności liturgicznychprzytacza z pamięci modlitwę Pod Twoją obronę,	wyjaśnia, że msza św. jest modlitwą liturgiczną wymienia postawy, które przyjmuje się podczas Mszy Świętej,opisuje, jak możemy modlić się za siebie nawzajem,wie, że niedziela to dzień święty, w czasie którego wielbimy Pana Boga przez uczestnictwo we Mszy Świętej i budowanie więzi rodzinnych
3. Pan Jezus nas prowadzi	wskazuje na znaczenie Dekalogu w codziennym życiu;tłumaczy wszystkie przykazania Dekalogu jako drogowskaz na szczęśliwe życie;objaśnia współdziałanie Osób Boskich; tłumaczy, dlaczego wiara przejawia się w udziale w liturgii;wyjaśnia znaczenia poszczególnych okresów roku liturgicznego;rozważa prawdę o niedzieli jako wyjątkowym dniu tygodnia;opisuje przykłady postaw moralnych ukazanych w Biblii i historii Kościoła;	opisuje istotę wstępu do Dekalogu,wyjaśnia, że pierwsze przykazanie Boże jest dla niego drogowskazem w życiu, bo wierzy, ufa i kocha Pana Boga,wyjaśnia, dlaczego drugie przykazanie Boże jest dla niego drogowskazem w życiuuzasadnia sens świętowania niedzieliwskazuje powody dla których należy kochać i szanować rodzicówtłumaczy konieczność troski o życie i zdrowie swoje i innych ludziwyjaśnia na czym polega miłość i wierność małżeńskauzasadnia konieczność troski o własność swoją, cudzą i wspólnąwyjaśnia konieczność troski o prawdę w życiu społecznym i osobistymwskazuje powody, dla których myśli przeciwko dobru małżeństwa innych są grzechempodaje przyczyny dla których zaniedbanie czynienia dobra oraz myśli o naruszeniu dóbr drugiego człowieka naruszają naszą przyjaźń z Bogiemuzasadnia, że przykazania Boże strzegą wolności i godności człowieka,	wyjaśnia pojęcie „dekalog”,zna obowiązki wynikające z pierwszego przykazania Bożego wskazuje na istotę pierwszego przykazania Bożego,wskazuje sytuacje w codzienności, kiedy szanujemy imię Bożepodaje sposoby świętowania niedzieli wynikające z Dekalogu przytacza przykłady szacunku i miłości dla rodziców i opiekunówpodaje przykłady zachowań wskazujących na prowadzenie życia zgodnego z piatym przykazaniem Bożympodaje przykłady zachowań świadczących o dobrym przygotowaniu się dzieci i młodzieży do podjęcia życia opartego na wierności małżeńskim zobowiązaniomwymienia sposoby troski o o własność swoją, cudzą i wspólnąwyjaśnia pojęcia prawda, oszczerstwo, obmowawyjaśnia na czym polega szkodliwość pożądania innych osób w relacjach małżeńskichtłumaczy, do czego prowadzi pożądanie rzeczy należących do innychwylicza postawy sprzeciwiające się Bożym przykazaniom	wyjaśnia, że to Bóg ogłasza 10 przykazań Bożych dla tych, którzy w Niego wierzą wymienia sytuacje, w których grzeszymy przeciwko pierwszemu przykazaniu Bożemuopisuje zachowania wskazujące na brak szacunku do imienia Bożegowymienia zachowania wbrew trzeciemu przykazaniu Dekaloguprzytacza przykłady braku szacunku i miłości dla rodziców i opiekunówwymienia przykłady świadczące o braku troski o życie swoje i innych ludziopisuje zachowania świadczące o braku troski o świętość zachowań, słów i myśliwymienia sytuacje zaniedbywania własności swojej, cudzej i wspólnejopisuje sytuacje naruszenia dóbr swoich i drugiego człowieka przez słowowymienia skutki pragnień nie podporządkowanych dobru swojemu i drugiej osobypodaje przykłady braku miłości w relacjach między ludźmi oraz między ludźmi i Bogiem	zna wstęp do Dekaloguprzytacza z pamięci pierwsze przykazanie Boże.przytacza z pamięci drugie przykazanie Boże,zna trzecie przykazanie Bożewymienia czwarte przykazanie Bożezna treść czwartego przykazania Bożegopodaje treść piątego przykazaniaprzytacza szóste przykazanie Boże,zna siódme przykazanie Bożewymienia ósme przykazanie Bożepodaje treść dziewiątego przykazania Bożegozna treść dziewiątego i dziesiątego przykazania Bożego
II semestr
4. Pan Jezus nas uzdrawia	wyjaśnia uzdrawiającą moc sakramentu pokuty i pojednaniawskazuje warunki sakramentu pojednania i pokuty na podstawie tekstu przypowieści o miłosiernym ojcu	charakteryzuje sakramenty jako znaki spotkania z Chrystusem,tłumaczy, że Bóg jest Ojcem miłosiernym, który z miłości do nas przebacza nam nasze grzechy, gdy za nie żałujemy,wyjaśnia, że kochamy Pana Boga, jeżeli kochamy drugiego człowiekatłumaczy, że grzech oddala nas od Pana Boga i drugiego człowieka, opisuje, jak należy przygotować się do sakramentu pokuty i pojednania,tłumaczy konieczność żalu za grzechywymienia sposoby walki z grzechemtłumaczy, dlaczego postanowienie poprawy powinno być mocnewyjaśnia, dlaczego należy czynić zadość Bogu i ludziom	wyjaśnia znaczenie pojęcia „sakramenty święte”opowiada przypowieść o miłosiernym Ojcu referuje, że postawa marnotrawnego syna i starszego syna to nasze postawy wobec Boga i drugiego człowiekawymienia sposoby walki z grzechemopisuje sens robienia rachunku sumieniawyjaśnia, że żal za grzechy to najważniejszy warunek rachunku sumienia opisuje, co zrobić, aby postanowienie poprawy było mocneopisuje sens zadośćuczynienia zarówno Bogu jak i ludziom	tłumaczy, że Chrystus jest obecny w sakramentach wyjaśnia pojęcie „miłosierny”wymienia grzechy główneodkrywa, że zło rozprzestrzenia się, gdy człowiek ulega grzechowi,wymienia sposoby walki z grzechemreferuje, że szatan to zbuntowany anioł, przepełniony zazdrością, który pragnie oddalić nas od Pana Bogadefiniuje pojęcie „rachunek sumienia”definiuje pojęcie „żal za grzechy”definiuje pojęcie mocne postanowienie poprawydefiniuje pojęcie „zadośćuczynienia”	wymienia sakramenty święte,wskazuje Pana Jezusa jako opowiadającego przypowieść o miłosiernym Ojcuodróżnia grzechy ciężkie i grzechy lekkietłumaczy, że Pan Jezus przychodzi na ziemię, aby przemieniać serca grzeszników → zapoznanie z pojęciem i warunkami sakramentu pokuty i pojednania wyjaśnia na czym polega rachunek sumieniatłumaczy, co to jest żal za grzechyopisuje na czym polega postanowienie poprawywyjaśnia, kiedy spowiedź jest szczeratłumaczy konieczność naprawy krzywd
5. Pan Jezus zaprasza nas na ucztę	wyjaśnia sens uczestnictwa w Eucharystiiwskazuje na obecność ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Jezusa w trakcie sprawowania Eucharystiitłumaczy sens wszystkich gestów, postaw i obrzędów mszy św.	wyjaśnia, że Eucharystia jest ucztą, podczas której objawia się jedność działania Ojca, Syna i Ducha Świętegotłumaczy sens poszczególnych elementów obrzędów wstępnych mszy św.wyjaśnia, że pod czas liturgii słowa Bóg mówi do nasopisuje sens modlitwy wspólnotowejtłumaczy sens przygotowania darów podczas Eucharystiiopisuje, że przyjmując Komunię św., przyjmujemy samego Chrystusa i jednoczymy się z Nimtłumaczy, dlaczego Komunia św. jest potrzebna w życiu chrześcijanina opisuje wartość błogosławieństwa w życiu człowieka wyjaśnia, że msza św. jest pamiątką Zmartwychwstania Pana	opowiada o ustanowieniu Eucharystii,opisuje, co dzieje się podczas obrzędów wstępnych mszy św.tłumaczy sens liturgii słowaformułuje wezwania modlitwy wiernychopisuje znaczenie gestów związanych z przygotowaniem darów ofiarnychwie, co dzieje się podczas przeistoczeniaomawia schemat Modlitwy Pańskiejwyjaśnia pojęcia: post eucharystyczny, Komunia św.wyjaśnia czym jest błogosławieństwotłumaczy pojęcie Najświętszy Sakrament	tłumaczy, że Eucharystia jednoczy człowieka z Bogiem i bliźnimizna obrzędy wstępne mszy św.wymienia elementy liturgii słowaopisuje konieczność modlitwy za innychzna gesty i postawy związane z przygotowaniem darów ofiarnychwyjaśnia pojęcie „przeistoczenie”klasyfikuje wezwania Modlitwy Pańskiej odnoszące się do Boga i człowiekaopisuje, jak należy zachować się przed i po przyjęciu Komunii św.wie, jak zachować się w czasie błogosławieństwa	zna słowa ustanowienia Eucharystiiwymienia części mszy św.zna odpowiedzi na wezwania lektora i kapłana podczas mszy św.zna treść Wyznania wiarywymienia postawy towarzyszące procesji z daramiwie, kiedy na mszy św. jest przeistoczenieprzytacza z pamięci Modlitwę Pańskątłumaczy, że przyjmując Komunię św., przyjmujemy Jezusa do serca