Wymagania edukacyjne z chemii dla klasy ósmej
VII. Kwasy
| Ocena dopuszczająca [1] | Ocena dostateczna [1 + 2] | Ocena dobra [1 + 2 + 3] | Ocena bardzo dobra [1 + 2 + 3 + 4] | Ocena celująca [ 1 + 2 + 3 + 4 + 5] |
| Uczeń: wymienia zasady bhp dotyczące obchodzenia się z kwasamizalicza kwasy do elektrolitówdefiniuje pojęcie kwasy opisuje budowę kwasów opisuje różnice w budowie kwasów beztlenowych i kwasów tlenowychzapisuje wzory sumaryczne kwasów: HCl, H2S, H2SO4, H2SO3, HNO3, H2CO3, H3PO4podaje nazwy poznanych kwasówwskazuje wodór i resztę kwasową we wzorze kwasuwyznacza wartościowość reszty kwasowejwyjaśnia, jak można otrzymać kwas chlorowodorowy, fosforowy(V)wyjaśnia, co to jest tlenek kwasowystosuje zasadę rozcieńczania kwasówwyjaśnia, na czym polega dysocjacja elektrolityczna (jonowa) kwasówdefiniuje pojęcia: jon, kation i anionzapisuje równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej kwasów (proste przykłady)wymienia rodzaje odczynu roztworuwymienia poznane wskaźnikiokreśla zakres pH i barwy wskaźników dla poszczególnych odczynówrozróżnia doświadczalnie odczyny roztworów za pomocą wskaźników | Uczeń: udowadnia, dlaczego w nazwie danego kwasu pojawia się wartościowośćwymienia metody otrzymywania kwasów tlenowych i kwasów beztlenowychzapisuje równania reakcji otrzymywania poznanych kwasówwyjaśnia pojęcie tlenek kwasowywskazuje przykłady tlenków kwasowychwyjaśnia pojęcie dysocjacja elektrolityczna zapisuje wybrane równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej kwasównazywa kation H+ i aniony reszt kwasowychokreśla odczyn roztworu (kwasowy)zapisuje obserwacje z przeprowadzanych doświadczeńposługuje się skalą pHbada odczyn i pH roztworu | Uczeń: zapisuje równania reakcji otrzymywania wskazanego kwasuwyjaśnia, dlaczego podczas pracy ze stężonymi roztworami kwasów należy zachować szczególną ostrożnośćprojektuje doświadczenia, w wyniku których można otrzymać omawiane na lekcjach kwasywymienia poznane tlenki kwasowewyjaśnia zasadę bezpiecznego rozcieńczania stężonego roztworu kwasu siarkowego(VI)zapisuje i odczytuje równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej kwasówzapisuje i odczytuje równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej w formie stopniowej dla H2S, H2CO3opisuje doświadczenia przeprowadzane na lekcjach (schemat, obserwacje, wniosek)interpretuje wartość pH w ujęciu jakościowym (odczyny: kwasowy, zasadowy, obojętny)opisuje zastosowania wskaźnikówplanuje doświadczenie, które pozwala zbadać pH produktów występujących w życiu codziennym | Uczeń: nazywa dowolny kwas tlenowy (określenie wartościowości pierwiastków chemicznych, uwzględnienie ich w nazwie)projektuje i przeprowadza doświadczenia, w których wyniku można otrzymać kwasyidentyfikuje kwasy na podstawie podanych informacjiodczytuje równania reakcji chemicznychplanuje doświadczalne wykrycie białka w próbce żywności (np.: w serze, mleku, jajku)opisuje reakcję ksantoproteinową | Uczeń: wyszukuje, porządkuje, porównuje i prezentuje informacje o powstawaniu i skutkach kwaśnych opadów oraz o sposobach ograniczających ich powstawaniewyszukuje, porządkuje, porównuje i prezentuje informacje o właściwościach i wynikających z nich zastosowań niektórych kwasów, np. HCl, H2SO4 |
VIII. Sole
| Ocena dopuszczająca [1] | Ocena dostateczna [1 + 2] | Ocena dobra [1 + 2 + 3] | Ocena bardzo dobra [1 + 2 + 3 + 4] | Ocena celująca [1 + 2 + 3 + 4 + 5] |
| Uczeń: opisuje budowę solitworzy i zapisuje wzory sumaryczne soli (np. chlorków, siarczków)wskazuje metal i resztę kwasową we wzorze solitworzy nazwy soli na podstawie wzorów sumarycznych (proste przykłady)tworzy i zapisuje wzory sumaryczne soli na podstawie ich nazw (np. wzory soli kwasów: chlorowodorowego, siarkowodorowego i metali, np. sodu, potasu i wapnia)wskazuje wzory soli wśród wzorów różnych związków chemicznych definiuje pojęcie dysocjacja elektrolityczna (jonowa) solidzieli sole ze względu na ich rozpuszczalność w wodzieustala rozpuszczalność soli w wodzie na podstawie tabeli rozpuszczalności soli i wodorotlenków w wodziezapisuje równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej (jonowej) soli rozpuszczalnych w wodzie (proste przykłady)podaje nazwy jonów powstałych w wyniku dysocjacji elektrolitycznej soli (proste przykłady)opisuje sposób otrzymywania soli trzema podstawowymi metodami (kwas + wodorotlenek, metal + kwas, tlenek metalu + kwas)zapisuje cząsteczkowo równania reakcji otrzymywania soli (proste przykłady)definiuje pojęcia reakcja zobojętniania i reakcja strąceniowaodróżnia zapis cząsteczkowy od zapisu jonowego równania reakcji chemicznejokreśla związek ładunku jonu z wartościowością metalu i reszty kwasowej | Uczeń: wymienia cztery najważniejsze sposoby otrzymywania solipodaje nazwy i wzory soli (typowe przykłady)zapisuje równania reakcji zobojętniania w formach: cząsteczkowej, jonowej oraz jonowej skróconejpodaje nazwy jonów powstałych w wyniku dysocjacji elektrolitycznej soliodczytuje równania reakcji otrzymywania soli (proste przykłady)korzysta z tabeli rozpuszczalności soli i wodorotlenków w wodziezapisuje równania reakcji otrzymywania soli (reakcja strąceniowa) w formach cząsteczkowej i jonowej (proste przykłady)zapisuje i odczytuje wybrane równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej solidzieli metale ze względu na ich aktywność chemiczną (szereg aktywności chemicznej metali)opisuje sposoby zachowania się metali w reakcji z kwasami (np. miedź i magnez w reakcji z kwasem chlorowodorowym)zapisuje obserwacje z doświadczeń przeprowadzanych na lekcji | Uczeń: tworzy i zapisuje nazwy i wzory soli: chlorków, siarczków, azotanów(V), siarczanów(IV), siarczanów(VI), węglanów, fosforanów(V) (ortofosforanów(V))zapisuje i odczytuje równania dysocjacji elektrolitycznej soliotrzymuje sole doświadczalniewyjaśnia przebieg reakcji zobojętniania i reakcji strąceniowejzapisuje równania reakcji otrzymywania soli ustala, korzystając z szeregu aktywności metali, które metale reagują z kwasami według schematu: metal + kwas ® sól + wodórprojektuje i przeprowadza reakcję zobojętniania (HCl + NaOH)swobodnie posługuje się tabelą rozpuszczalności soli i wodorotlenków w wodzieprojektuje doświadczenia pozwalające otrzymać substancje średnio i trudno rozpuszczalne (sole i wodorotlenki) w reakcjach strąceniowychzapisuje odpowiednie równania reakcji w formie cząsteczkowej i jonowej (reakcje otrzymywania substancji średnio i trudno rozpuszczalnych w reakcjach strąceniowych)podaje przykłady soli występujących w przyrodzieopisuje doświadczenia przeprowadzane na lekcjach (schemat, obserwacje, wniosek) | Uczeń: wymienia metody otrzymywania soliprzewiduje, czy zajdzie dana reakcja chemiczna (poznane metody, tabela rozpuszczalności soli i wodorotlenków w wodzie, szereg aktywności metali)zapisuje i odczytuje równania reakcji otrzymywania dowolnej soli wyjaśnia, jakie zmiany zaszły w odczynie roztworów poddanych reakcji zobojętnianiaproponuje reakcję tworzenia soli średnio i trudno rozpuszczalnejprzewiduje wynik reakcji strąceniowejidentyfikuje sole na podstawie podanych informacjipodaje zastosowania reakcji strąceniowychprojektuje i przeprowadza doświadczenia dotyczące otrzymywania soliprzewiduje efekty zaprojektowanych doświadczeń dotyczących otrzymywania soli (różne metody)opisuje zaprojektowane doświadczenia | Uczeń: wyszukuje, porządkuje, porównuje i prezentuje informacje o zastosowaniach najważniejszych soli: chlorków, węglanów, azotanów(V), siarczanów(VI) i fosforanów(V) (ortofosforanów(V)). |
IX. Związki węgla z wodorem
| Ocena dopuszczająca [1] | Ocena dostateczna [1 + 2] | Ocena dobra [1 + 2 + 3] | Ocena bardzo dobra [1 + 2 + 3 + 4] | Ocena celująca [1 + 2 + 3 + 4 + 5] |
| Uczeń: wyjaśnia pojęcie związki organiczne podaje przykłady związków chemicznych zawierających węgielstosuje zasady BHP w pracy z tlenkiem węgla(II)definiuje pojęcie węglowodorydefiniuje pojęcie szereg homologicznydefiniuje pojęcia: węglowodory nasycone, węglowodory nienasycone, alkany, alkeny, alkinyzalicza alkany do węglowodorów nasyconych, a alkeny i alkiny – do nienasyconychzapisuje wzory sumaryczne: alkanów, alkenów i alkinów o podanej liczbie atomów węglarysuje wzory strukturalne i półstrukturalne (grupowe): alkanów, alkenów i alkinów o łańcuchach prostych (do czterech atomów węgla w cząsteczce)podaje nazwy systematyczne alkanów (do czterech atomów węgla w cząsteczce)podaje wzory ogólne: alkanów, alkenów i alkinówpodaje zasady tworzenia nazw alkenów i alkinówprzyporządkowuje dany węglowodór do odpowiedniego szeregu homologicznegoopisuje budowę i występowanie metanuopisuje właściwości fizyczne i chemiczne metanu, etanuwyjaśnia, na czym polegają spalanie całkowite i spalanie niecałkowitezapisuje równania reakcji spalania całkowitego i spalania niecałkowitego metanu, etanupodaje wzory sumaryczne i strukturalne etenu i etynuopisuje najważniejsze właściwości etenu i etynudefiniuje pojęcia: polimeryzacja, monomer i polimeropisuje wpływ węglowodorów nasyconych i węglowodorów nienasyconych na wodę bromową (lub roztwór manganianu(VII) potasu) | Uczeń: wyjaśnia pojęcie szereg homologicznytworzy nazwy alkenów i alkinów na podstawie nazw odpowiednich alkanówzapisuje wzory: sumaryczne, strukturalne i półstrukturalne (grupowe); podaje nazwy: alkanów, alkenów i alkinówbuduje model cząsteczki: metanu, etenu, etynuwyjaśnia różnicę między spalaniem całkowitym a spalaniem niecałkowitymopisuje właściwości fizyczne i chemiczne (spalanie) alkanów (metanu, etanu) oraz etenu i etynu zapisuje i odczytuje równania reakcji spalania metanu, etanu, przy ograniczonym i nieograniczonym dostępie tlenu pisze równania reakcji spalania etenu i etynuporównuje budowę etenu i etynuwyjaśnia, na czym polegają reakcje przyłączania i polimeryzacjiwyjaśnia, jak można doświadczalnie odróżnić węglowodory nasycone od węglowodorów nienasyconych, np. metan od etenu czy etynuwyjaśnia, od czego zależą właściwości węglowodorówpodaje obserwacje do wykonywanych na lekcji doświadczeń | Uczeń: tworzy wzory ogólne alkanów, alkenów, alkinów (na podstawie wzorów kolejnych związków chemicznych w danym szeregu homologicznym)proponuje sposób doświadczalnego wykrycia produktów spalania węglowodorówzapisuje równania reakcji spalania alkanów przy ograniczonym i nieograniczonym dostępie tlenuzapisuje równania reakcji spalania etenu i etynuzapisuje równania reakcji otrzymywania etynuodczytuje podane równania reakcji chemicznejzapisuje równania reakcji etenu i etynu z bromem, polimeryzacji etenu opisuje rolę katalizatora w reakcji chemicznejwyjaśnia zależność między długością łańcucha węglowego a właściwościami fizycznymi alkanów (np. stanem skupienia, lotnością, palnością, gęstością, temperaturą topnienia i wrzenia) wyjaśnia, co jest przyczyną większej reaktywności węglowodorów nienasyconych w porównaniu z węglowodorami nasyconymiprojektuje doświadczenie chemiczne umożliwiające odróżnienie węglowodorów nasyconych od węglowodorów nienasyconychopisuje przeprowadzane doświadczenia chemiczne | Uczeń: analizuje właściwości węglowodorówporównuje właściwości węglowodorów nasyconych i węglowodorów nienasyconychopisuje wpływ wiązania wielokrotnego w cząsteczce węglowodoru na jego reaktywnośćzapisuje równania reakcji przyłączania (np. bromowodoru, wodoru, chloru) do węglowodorów zawierających wiązanie wielokrotne projektuje doświadczenia chemiczne dotyczące węglowodorówanalizuje znaczenie węglowodorów w życiu codziennym | Uczeń: wyszukuje, porządkuje i prezentuje informacje o naturalnych źródłach węglowodorów oraz o produktach destylacji ropy naftowej i ich zastosowaniachwyszukuje informacje na temat zastosowań alkanów, etenu i etynuwyszukuje, porządkuje i prezentuje informacje o właściwościach i zastosowaniu polietylenu |
X. Pochodne węglowodorów
| Ocena dopuszczająca [1] | Ocena dostateczna [1 + 2] | Ocena dobra [1 + 2 + 3] | Ocena bardzo dobra [1 + 2 + 3 + 4] | Ocena celująca [1 + 2 + 3 + 4 + 5] |
| Uczeń: dowodzi, że alkohole, kwasy karboksylowe, estry i aminokwasy są pochodnymi węglowodorówopisuje budowę pochodnych węglowodorów (grupa węglowodorowa + grupa funkcyjna)wymienia pierwiastki chemiczne wchodzące w skład pochodnych węglowodorówzalicza daną substancję organiczną do odpowiedniej grupy związków chemicznychwyjaśnia, co to jest grupa funkcyjnazaznacza grupy funkcyjne w alkoholach, kwasach karboksylowych, estrach, aminokwasach; podaje ich nazwyzapisuje wzory ogólne alkoholi, kwasów karboksylowych i estrówdzieli alkohole na monohydroksylowe i polihydroksylowezapisuje wzory sumaryczne i rysuje wzory półstrukturalne (grupowe), strukturalne alkoholi monohydroksylowych o łańcuchach prostych zawierających do czterech atomów węgla w cząsteczcewyjaśnia, co to są nazwy zwyczajowe i nazwy systematycznetworzy nazwy systematyczne alkoholi monohydroksylowych o łańcuchach prostych zawierających do czterech atomów węgla w cząsteczce, podaje zwyczajowe (metanolu, etanolu) rysuje wzory półstrukturalne (grupowe), strukturalne kwasów monokarboksylowych o łańcuchach prostych zawierających do dwóch atomów węgla w cząsteczce; podaje ich nazwy systematyczne i zwyczajowe (kwasu metanowego i kwasu etanowego) zaznacza resztę kwasową we wzorze kwasu karboksylowego opisuje najważniejsze właściwości metanolu, etanolu i glicerolu oraz kwasów octowego i mrówkowegobada właściwości fizyczne gliceroluzapisuje równanie reakcji spalania metanoludzieli kwasy karboksylowe na nasycone i nienasyconewymienia najważniejsze kwasy tłuszczoweopisuje najważniejsze właściwości długołańcuchowych kwasów karboksylowych (stearynowego i oleinowego)definiuje pojęcie mydławymienia związki chemiczne, które są substratami reakcji estryfikacjidefiniuje pojęcie estryopisuje zagrożenia związane z alkoholami (metanol, etanol)opisuje najważniejsze zastosowania metanolu i etanoluwśród poznanych substancji wskazuje te, które mają szkodliwy wpływ na organizmomawia budowę i właściwości aminokwasów (na przykładzie glicyny)podaje przykłady występowania aminokwasów | Uczeń: zapisuje nazwy i wzory omawianych grup funkcyjnychwyjaśnia, co to są alkohole polihydroksylowezapisuje wzory i podaje nazwy alkoholi monohydroksylowych o łańcuchach prostych (zawierających do czterech atomów węgla w cząsteczce)zapisuje wzory sumaryczny i półstrukturalny (grupowy) propano-1,2,3-triolu (glicerolu)uzasadnia stwierdzenie, że alkohole i kwasy karboksylowe tworzą szeregi homologicznepodaje odczyn roztworu alkoholuzapisuje równania reakcji spalania etanolupodaje przykłady kwasów organicznych występujących w przyrodzie (kwasy: mrówkowy, szczawiowy, cytrynowy)tworzy nazwy prostych kwasów karboksylowych (do czterech atomów węgla w cząsteczce) i zapisuje ich wzory sumaryczne i strukturalnepodaje właściwości kwasów metanowego (mrówkowego) i etanowego (octowego)bada wybrane właściwości fizyczne kwasu etanowego (octowego)opisuje dysocjację elektrolityczną kwasów karboksylowychbada odczyn wodnego roztworu kwasu etanowego (octowego)zapisuje równania reakcji spalania i reakcji dysocjacji elektrolitycznej kwasów metanowego (mrówkowego) i etanowego (octowego)zapisuje równania reakcji kwasów metanowego (mrówkowego) i etanowego (octowego) z metalami, tlenkami metali i wodorotlenkamipodaje nazwy soli pochodzących od kwasów metanowego (mrówkowego) i etanowego (octowego)podaje nazwy długołańcuchowych kwasów monokarboksylowych (przykłady)zapisuje wzory sumaryczne kwasów: palmitynowego, stearynowego i oleinowegowyjaśnia, jak można doświadczalnie udowodnić, że dany kwas karboksylowy jest kwasem nienasyconympodaje przykłady estrówwyjaśnia, na czym polega reakcja estryfikacjitworzy nazwy estrów pochodzących od podanych nazw kwasów i alkoholi (proste przykłady)opisuje sposób otrzymywania wskazanego estru (np. octanu etylu)zapisuje równania reakcji otrzymywania estru (proste przykłady, np. octanu metylu)wymienia właściwości fizyczne octanu etyluopisuje negatywne skutki działania metanolu i etanolu na organizmbada właściwości fizyczne omawianych związkówzapisuje obserwacje z wykonywanych doświadczeń chemicznych | Uczeń: wyjaśnia, dlaczego etanol ma odczyn obojętnywyjaśnia, w jaki sposób tworzy się nazwę systematyczną gliceroluzapisuje równania reakcji spalania alkoholipodaje nazwy zwyczajowe i systematyczne alkoholi i kwasów karboksylowychwyjaśnia, dlaczego niektóre wyższe kwasy karboksylowe nazywa się kwasami tłuszczowymiporównuje właściwości kwasów organicznych i nieorganicznychporównuje właściwości kwasów karboksylowychdzieli kwasy karboksylowezapisuje równania reakcji chemicznych kwasów karboksylowychpodaje nazwy soli kwasów organicznychpodaje nazwy i rysuje wzory półstrukturalne (grupowe) długołańcuchowych kwasów monokarboksylowych (kwasów tłuszczowych) nasyconych (palmitynowego, stearynowego) i nienasyconego (oleinowego)określa miejsce występowania wiązania podwójnego w cząsteczce kwasu oleinowegoprojektuje doświadczenie chemiczne umożliwiające odróżnienie kwasu oleinowego od kwasów palmitynowego lub stearynowegozapisuje równania reakcji chemicznych prostych kwasów karboksylowych z alkoholami monohydroksylowymizapisuje równania reakcji otrzymywania podanych estrówtworzy wzory estrów na podstawie nazw kwasów i alkoholitworzy nazwy systematyczne i zwyczajowe estrów na podstawie nazw odpowiednich kwasów karboksylowych i alkoholizapisuje wzór poznanego aminokwasuopisuje budowę oraz wybrane właściwości fizyczne i chemiczne aminokwasów na przykładzie kwasu aminooctowego (glicyny)opisuje właściwości omawianych związków chemicznychbada niektóre właściwości fizyczne i chemiczne omawianych związkówopisuje przeprowadzone doświadczenia chemiczne | Uczeń: proponuje doświadczenie chemiczne do podanego tematu z działu Pochodne węglowodorówopisuje doświadczenia chemiczne (schemat, obserwacje, wniosek)przeprowadza doświadczenia chemiczne do działu Pochodne węglowodorówzapisuje wzory podanych alkoholi i kwasów karboksylowychzapisuje równania reakcji chemicznych alkoholi, kwasów karboksylowych o wyższym stopniu trudności (np. więcej niż cztery atomów węgla w cząsteczce) wyjaśnia zależność między długością łańcucha węglowego a stanem skupienia i reaktywnością alkoholi oraz kwasów karboksylowychzapisuje równania reakcji otrzymywania estru o podanej nazwie lub podanym wzorzeplanuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać ester o podanej nazwieprzewiduje produkty reakcji chemicznejidentyfikuje poznane substancjeomawia szczegółowo przebieg reakcji estryfikacjiomawia różnicę między reakcją estryfikacji a reakcją zobojętnianiazapisuje równania reakcji chemicznych w formach: cząsteczkowej, jonowej i skróconej jonowejanalizuje konsekwencje istnienia dwóch grup funkcyjnych w cząsteczce aminokwasuzapisuje równanie kondensacji dwóch cząsteczek glicynyopisuje mechanizm powstawania wiązania peptydowego | Uczeń: wyszukuje, porządkuje i prezentuje informacje na temat zastosowań gliceroluwyszukuje informacje na temat zastosowań kwasów organicznych występujących w przyrodziewyszukuje informacje o właściwościach estrów w aspekcie ich zastosowań |
XI. Substancje o znaczeniu biologicznym
| Ocena dopuszczająca [1] | Ocena dostateczna [1 + 2] | Ocena dobra [1 + 2 + 3] | Ocena bardzo dobra [1 + 2 + 3 + 4] | Ocena celująca [1 + 2 + 3 + 4 + 5] |
| Uczeń: wymienia pierwiastki chemiczne, których atomy wchodzą w skład cząsteczek: tłuszczów, cukrów i białekdefiniuje białkajako związki chemiczne powstające z aminokwasówdefiniuje pojęcia: denaturacja, koagulacja, żel, zolwymienia czynniki powodujące denaturację białekpodaje reakcje charakterystyczne białek i skrobiwyjaśnia, co to są związki wielkocząsteczkowe; wymienia ich przykłady | Uczeń: opisuje wpływ oleju roślinnego na wodę bromowąwyjaśnia, jak można doświadczalnie odróżnić tłuszcze nienasycone od tłuszczów nasyconychwymienia czynniki powodujące koagulację białekbada właściwości fizyczne wybranych związków chemicznych (glukozy, fruktozy, sacharozy, skrobi i celulozy)wykrywa obecność skrobi i białka w produktach spożywczych | Uczeń: wyjaśnia, dlaczego olej roślinny odbarwia wodę bromowądefiniuje białkajako związki chemiczne powstające w wyniku kondensacji aminokwasówdefiniuje pojęcia: peptydy, peptyzacja, wysalanie białekopisuje różnice w przebiegu denaturacji i koagulacji białekdefiniuje pojęcie wiązanie peptydoweprojektuje i przeprowadza doświadczenie chemiczne umożliwiające odróżnienie tłuszczu nienasyconego od tłuszczu nasyconegoprojektuje doświadczenia chemiczne umożliwiające wykrycie białka za pomocą stężonego roztworu kwasu azotowego(V)planuje doświadczenia chemiczne umożliwiające badanie właściwości omawianych związków chemicznychopisuje przeprowadzone doświadczenia chemiczne | Uczeń: podaje wzór tristearynianu gliceroluprojektuje i przeprowadza doświadczenia chemiczne umożliwiające wykrycie białkawyjaśnia, na czym polega wysalanie białekplanuje i przeprowadza doświadczenie chemiczne weryfikujące postawioną hipotezęidentyfikuje poznane substancjewymienia najważniejsze właściwości omawianych związków chemicznych | Uczeń: wyszukuje, porządkuje, porównuje i prezentuje informacje o budowie tłuszczów (jako estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych), ich klasyfikacji pod względem pochodzenia, stanu skupienia i charakteru chemicznego oraz o wybranych właściwościach fizycznych, znaczeniu i zastosowaniu tłuszczówwyszukuje, porządkuje, porównuje i prezentuje informacje o budowie i właściwościach fizycznych oraz znaczeniu i zastosowaniu białekwyszukuje, porządkuje, porównuje i prezentuje informacje o budowie cukrów (glukozy, fruktozy, sacharozy, skrobi i celulozy), ich klasyfikacji oraz o wybranych właściwościach fizycznych, znaczeniu i zastosowaniu cukrów |
Po każdym rozdziale jest zaplanowany sprawdzian.



















