Wymagania edukacyjne religia – klasa 7
Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny wynikające z realizacji programu nauczania w oparciu o podręcznik do religii wydawnictwa Święty Wojciech „Bóg wskazuje nam drogę”.
30 jednostek lekcyjnych
Program – AZ-2-01/18
Numer podręcznika: AZ-23-01/18-PO-2/22, zatwierdzenie z dnia 15 marca 2022 r.
Treści nauczania podstawa programowa oraz wymagania dla uczniów dostosowane do każdej jednostki lekcyjnej zawartej w podręczniku.
Zasady oceniania (zgodne w wytycznymi Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski z 2008 r.):
- Ocenianiu nie podlegają praktyki religijne.
- Oceny z religii są jawne dla ucznia i jego rodziców (prawnych opiekunów).
- Nauczyciele religii są zobowiązani do podania wymagań edukacyjnych niezbędnych do uzyskania poszczególnych ocen śródrocznych i rocznych z religii oraz sposobu sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów.
- Nauczyciele religii informują o warunkach i trybie uzyskania z religii oceny rocznej wyższej niż przewidywana.
- Nauczyciele religii są zobowiązani do dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych oraz edukacyjnych uczniów posiadających opinie wydane przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne.
- Oceny z religii ustala się w stopniach w zakresie skali od 1 do 6.
- Uczeń ma prawo zgłosić nieprzygotowanie do lekcji w ilości zgodnej z zasadami przyjętymi w szkole (przy dwóch godzinach zajęć w tygodniu, są to najczęściej dwa nieprzygotowania w półroczu).
- Nauczyciel może oceniać pamięciowe opanowanie modlitw, pod warunkiem, że postarał się o wytłumaczenie ich znaczenia w trakcie zajęć.
Obszary oceniania:
Ponieważ najważniejszym zadaniem nauczyciela jest spowodowanie samodzielnego uczenia się uczniów, przebieg zajęć powinien aktywizować uczących się do podejmowania działań mających na celu zdobywanie wiedzy oraz samodzielnego i twórczego wykorzystywania tego, co przyswoili. Dlatego też niezwykle ważnym obszarem jest oceniania aktywności uczniów na zajęciach oraz systematyczność w pracy na lekcji, w tym także prowadzenie i uzupełniania ćwiczeń będących integralną częścią podręcznika. Należy zwracać uwagę na wykonanie przez uczniów quizów sprawdzających wiedzę na zakończenie każdego działu. Można przeprowadzać kartkówki, ale należy je zapowiedzieć i wyraźnie określić zakres materiału.
Szczególną uwagę należy zwrócić na prace dodatkowe wykonywane przez uczniów. Może to być przygotowanie do udziału w konkursach, w proponowanych zajęciach dodatkowych, wystąpieniach w szkole lub poza nią (o charakterze religijnym), udziału w działaniach mających na celu niesienie pomocy innym, wynikającym z realizacji przykazania miłości Boga i bliźniego.
Ogólne kryteria ocen z religii:
Celujący:
Uczeń:
- spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą
- posiada wiedzę wykraczającą poza program oraz potrafi ją twórczo wprowadzać w życie
- aktywnie uczestniczy w zajęciach i systematycznie prowadzi ćwiczenia
- wykonuje dodatkowe zadania dla chętnych
- bierze udział w konkursach przedmiotowych
- uczestniczy w zajęciach dodatkowych o tematyce religijnej w szkole lub parafii
Bardzo dobry
Uczeń:
- opanował wiedzę i umiejętności określane programem nauczania
- ma prawidłowo uzupełnione ćwiczenia w podręczniku
- chętnie i systematycznie uczestniczy w zajęciach
- jest aktywny na zajęciach
- okazuje szacunek podczas modlitwy i słuchania Słowa Bożego
Dobry
Uczeń:
- opanował wiedzę i umiejętności określone programem nauczania
- ma dobrą umiejętność zastosowania zdobytej wiedzy
- osiąga postępy podczas zajęć
- jest chętny do pracy
- okazuje szacunek podczas modlitwy i słuchania Słowa Bożego
Dostateczny
Uczeń:
- opanował wiedzę i umiejętności umożliwiające dalsze zdobywanie wiedzy,
- w jego wiadomościach są wyraźne luki
- wykazuje chęć do pracy na zajęciach
- ma braki w wykonywaniu ćwiczeń
- okazuje szacunek podczas modlitwy i słuchania Słowa Bożego
Dopuszczający:
Uczeń:
- zdobyte wiadomości nie są wystarczające do uzyskania podstawowej wiedzy religijnej
- niechętnie uczestniczy w zajęciach
- wymaga pomocy przy wykonywaniu prostych zadań
Niedostateczny:
Uczeń:
- nie opanował podstawowych widomości i umiejętności określonych programem nauczania
- notorycznie brak mu chęci do pracy i uczestniczenia w zajęciach
Ponieważ religia jest przedmiotem nieobowiązkowym, należy przed ewentualnym wystawieniem oceny niedostatecznej, zbadać sytuację ucznia, podjąć próbę rozmowy z wychowawcą, pedagogiem, rodzicami (opiekunami prawnymi), etc. i spróbować udzielić uczniowi wszelkiej możliwej pomocy, aby podjął on próbę sprostania stawianym przed nim wymaganiom.
Sposoby informowania uczniów i rodziców o ocenach:
- Na pierwszej lekcji przedstawiamy zasady przedmiotowego oceniania i tłumaczymy wszelkie wątpliwości
- Na pierwszych zebraniach w roku szkolnym informujemy o nim rodziców
- Przedmiotowy system oceniania przekazujemy do wiadomości wychowawcy, dyrekcji i rodziców (powinien być on dostępny na obowiązującej w szkole platformie cyfrowej)
- Uczniowie muszą być poinformowani o możliwości uzupełniania zaległości wynikających z nieobecności w szkole lub brakach pojawiających się na bieżąco
- Wszystkie wystawione oceny są umieszczane na obowiązującej w szkole platformie cyfrowej możliwie jak najszybciej
- Jeżeli nauczyciel przeprowadza prace pisemne obowiązujące ucznia, powinien udostępnić je rodzicom do wglądu na zebraniach lub konsultacjach (można też prosić rodziców o podpis pod otrzymaną oceną w ćwiczeniach lub na dodatkowych kartkach)
Szczegółowe wymagania edukacyjne na poszczególne oceny:
| I semestr | ||||||
| Rozdział | celujący | bardzo dobry | dobry | dostateczny | dopuszczający | |
| I. Jedyny Bóg – nasz Ojciec | wymienia źródła autentycznego i trwałego szczęścia człowiekaszczegółowo wyjaśnia, czego bronią pierwsze trzy Boże przykazania i jaki jest ich sensuzasadnia pierwszeństwo Boga w życiu człowieka | uzasadnia konieczność budowania relacji z Bogiem i ludźmi.wymienia sposoby na to, jak radzić sobie z rozproszeniami podczas modlitwyuświadomienie uczniom, że Bóg jest Bogiem jedynym.wymienia przymioty Boga;wyjaśnia pojęcia: ateizm, deizm, niewiara i agnostycyzm wyjaśnia, na czym polega szacunek dla imienia Bożego;wyjaśnia, na czym polega chrześcijańskie świętowanie niedzieli. | wyjaśnia, na czym polega relacja z Bogiem; argumentuje, dlaczego modlitwa może czasem sprawiać trudności; wyjaśnia, przed czym chroni nas pierwsze przykazanie opisuje zadania wynikające z drugiego przykazania uzasadnia postawy moralne związane z przeżywaniem niedzieli i spędzania wolnego czasu. | opisuje swoje relacje z drugim człowiekiem;podaje różne sposoby na to, jak można się modlić opisuje zadania wynikające z pierwszego przykazania Bożego oraz negatywne skutki wykroczenia przeciw niemu podaje przykłady wykroczeń przeciwko drugiemu przykazaniu;wie, czemu sprzeciwia się trzecie przykazanie. | wyjaśnia potrzebę troski o relacje z Bogiem i ludźmi wyjaśnia dlaczego modlitwa to rozmowa z Bogiemwie, że są Trzy Osoby Boskietłumaczy, kiedy ma miejsce nadużywanie imienia Bożego podaje sposoby spędzania wolnego czasu. | |
| II. Jedyny Bóg – Jezus Chrystus | wyjaśnia zbawczy sens Wcielenia: od narodzenia Jezusa, poprzez Jego działalność i nauczaniezestawia wydarzenia i teksty biblijne z podstawowymi prawdami wiary Kościołaprzedstawia biblijne przykłady osób powoływanych przez Boga oraz ich zadania | charakteryzuje specyfikę i przesłanie czterech ksiąg Ewangelii;wyjaśnia znaczenie prawdy, że Jezus stał się człowiekiem dla naszego zbawieniatłumaczy, że cuda, które czynił Jezus, były wyrazem Jego miłości do ludzi i miały uwiarygodnić Jego posłannictwowyjaśnia sens odczytywania i przyjmowania wydarzeń życiowych w świetle objawienia Bożego tłumaczy, w jaki sposób Jezus, który wstąpił do nieba, opiekuje się każdym człowiekiemuświadomienie uczniom, czym są rady ewangeliczneopisuje, dlaczego wierzący powinni układać swoje życie według wskazań słowa Bożego.wyjaśnia na podstawie wydarzeń biblijnych, jakie było powołanie apostołówdefiniuje, na czym polegała niezwykłość Jezusa | opisuje pojęcie „Ewangelia” w odniesieniu do czterech ksiąg Nowego Testamentu; przedstawia podstawowe fakty z życia, działalności i nauczania Jezusa w porządku chronologicznym;opisuje cuda jako zjawiska nadprzyrodzone przedstawia przebieg męki Jezusa; definiuje pojęcie „rady ewangeliczne”opisuje misję Dwunastu | wymienia korzyści płynące z czytania Ewangelii wyjaśnia zbawczy sens wcielenia: od narodzenia Jezusa, poprzez Jego działalność i nauczanie, aż po mękę, śmierć i zmartwychwstanie. omawia cud uzdrowienia człowieka sparaliżowanego, trędowatego oraz chodzenia po jeziorze;definiuje, co znaczy naśladować Jezusazwraca się w potrzebie do Judy Tadeusza lub innych świętychwyjaśnia pojęcie „życie konsekrowane” wyjaśnia symbolikę dwunastu apostołówtłumaczy konieczność podejmowania osobistego wysiłku odpowiedzialności za wspólnotę Kościoła | wyjaśnia, że choć Ewangelię spisało czterech różnych ludzi, wszyscy mieli ten sam cel: przekazanie Dobrej Nowinytłumaczy, dlaczego warto praktykować pokorne zachowanie wyjaśnia sens czynienia cudów przez Jezusa wyjaśnia, w jaki sposób Jezus, który wstąpił do nieba, opiekuje się nami;tłumaczy, jak zbliżać się do Boga w codziennym życiu. wymienia imiona apostołów; wskazuje, w jaki sposób on również został powołany do głoszenia Ewangelii. | |
| III. Jedyny Bóg – Duch Święty | w kontekście prawdy Bożej o Trójcy Świętej opisuje naturę, sposób obecności i działania Ducha Świętego w Kościele w oparciu o teksty biblijne i nauczanie Kościołaomawia owoce działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina i podaje przykłady. | objaśnia istotę dogmatu o Bogu Trójjedynym;odkrywa rangę pojęcia „osoba” w stosunku do Boga i człowieka ukazanie uczniom obecności i działania Ducha Świętego w Kościele oraz w życiu chrześcijanina.opisuje, że może zwrócić się do Ducha Świętego z prośbą o wsparcie i nawiązać z nim relację.wyjaśnia proces kuszenia i stopniowego odchodzenia od wiarywymienia analogie, poprzez które potrafi opisać znaczenie Ducha Świętego; | tłumaczy ciągłość przekazu wiaryrozpoznaje obecność Ducha Świętego na przestrzeni dziejów;tłumaczy, jaka jest różnica między „darami” i „owocami” Ducha Świętego; opisuje, na czym polega każdy z grzechów przeciwko Duchowi Świętemu dostrzega i docenia działanie Trzeciej Osoby Trójcy Świętej. | wyjaśnia, że osobisty rozwój duchowy jest bardzo ważny i pozwala pogłębić własną wiarę tłumaczy, w jaki sposób Duch Święty jest obecny w Kościele opisuje, jakie owoce rodzi przyjęcie darów Ducha Świętego;wymienia sześć grzechów przeciwko Duchowi Świętemuwyjaśnia, kiedy jest posłuszny natchnieniom Ducha Świętego . | wymienia Trzy Osoby Boskie objaśnia, przy pomocy jakich symboli Biblia opisuje Ducha Świętego;wymienia siedem darów Ducha Świętego; wskazuje konsekwencje popełnienia grzechów przeciwko Duchowi Świętemu | |
| II semestr | ||||||
| 4. Boże Przykazania | podaje przykłady, jak pracować nad własnym rozwojem emocjonalnym uzasadnia motywację przy dokonywaniu wyborówuzasadnia, że życie chrześcijanina jest odpowiedzią na wezwanie Boże rozpoznaje i wskazuje mechanizmy manipulacji w relacjach osobowych i w mediach. | tłumaczy, o chodzi w kształtowaniu sumienia;omawia, jaka hierarchia wartości wynika z wiary wyjaśnia różnice między dobrem a złem w konkretnych sytuacjach moralnychwyjaśnia, że błogosławieństwa to droga do prawdziwego szczęścia. uzasadnia konieczność okazywania szacunku rodzicom i osobom starszym uzasadnia konieczność szacunku dla życia ludzkiego; opisuje, na czym polega szacunek wobec piękna ciała – własnego oraz drugiego człowieka;podaje argumenty przemawiające za troską o środowisko naturalne.dostrzega i opisuje związek między kłamstwem i oszustwem a poniżaniem człowieka analizuje potrzebę umiejętności budowania życia w wolności od rzeczy materialnych i dzięki panowaniu ducha nad popędem oraz pragnieniami. rozróżnia pozytywne pragnienia od niepohamowanego pożądania | wyjaśnia, czym jest sumienie; podaje przykłady współczesnych „bożków”opisuje podstawowe pojęcia etyczne: powinność moralna, prawo naturalne, czyny ludzkie;opisuje, na czym polega „obietnica szczęścia” złożona przez Boga rozumie wartość autorytetu rodziców i osób starszych wskazuje, że gniew jest przeciwny piątemu przykazaniuwyjaśnia na czym polega piękno człowieka, jego ciała i duszydefiniuje pojęcie dobra wspólnego, sprawiedliwości i odpowiedzialności;uzasadnia wartość prawdomówności uzasadnia znaczenie wierności małżeńskiej i trwałości małżeństwa; | ff podaje zalety formacji sumienia.przedstawia Boga jako największą wartość.tłumaczy motywację przy dokonywaniu wyborów tłumaczy, na czym polega pragnienie szczęścia i jak można je zaspokoić; wymienia obowiązki dzieci wobec rodziców wymienia działania człowieka niezgodne z piątym przykazaniem tłumaczy znaczenie terminu „cudzołożyć”, „cudzołóstwo wskazuje na znaczenie dóbr materialnych w życiu chrześcijaninawymienia wykroczenia przeciwko ósmemu przykazaniu potrafi ocenić rzeczywistą wartość dóbr materialnychdefiniuje, czym są zachowania ryzykowne. | zna sposoby formacji sumieniawymienia reguły budowania hierarchii wartości opartej na wierzetłumaczy konieczność kierowania się w życiu kryteriami powinności etycznej i prawa naturalnego wymienia wartości, na których warto oprzeć swoje życie wskazuje, kogo obowiązuje przykazanie czwarte wie, że życie jest najcenniejszym darem od Boga; wyjaśnia, kogo w szczególny sposób dotyczy przykazanie szóstewymienia grzechy przeciwko siódmemu przykazaniu; definiuje pojęcia związane z ósmym przykazaniem;tłumaczy znaczenie słowa „pożądanie”;wymienia pozytywne aktywności życiowe. | |
| 5. Stare i Nowe Przymierze | przedstawia podstawowe wydarzenia historii zbawienia w Starym Testamencie jako przejawy Bożej wierności obietnicom danym Abrahamowi i wyraz miłości do człowiekawyjaśnia znaczenie Paschy Jezusa Chrystusa. | wyjaśnia szczególną rolę Izraela w historii Zbawienia uzasadnia, że Kościół jest ludem Nowego Przymierzauzasadnia jedność Starego i Nowego Testamentuwyjaśnia, w jakim sensie chrześcijaństwo ma swoje korzenie w judaizmie | wyjaśnia, co to jest przymierze wymienia informacje o państwie Izrael wymienia cechy charakterystyczne oraz wspólne dla judaizmu i dla chrześcijaństwa; tłumaczy sens Prawa Starego Przymierza; | opisuje znaczenie przymierza zawartego w Starym Testamencie;wyjaśnia, dlaczego Izrael stał się narodem wybranym wyjaśnia różnicę między Starym a Nowym Przymierzemwyjaśnia, jak działa Prawo Boże; | tłumaczy znaczenie przymierza zawartego w Nowym Testamencie tłumaczy, skąd wzięła się nazwa „Izrael”; wyjaśnia konieczność szacunku wobec wyznawców judaizmu podaje obowiązki i prawa ucznia Jezusa. | |
| 6.Religie świata | ukazuje specyfikę i wartość chrześcijaństwa wobec innych religii, zwłaszcza: judaizmu, buddyzmu, hinduizmu i islamu | tłumaczy, na czym polega wyjątkowość chrześcijaństwa.omawia, jakie jest stanowisko Kościoła katolickiego wobec innych religii. | wyjaśnia, co znaczy powszechność zbawienia;wskazuje zasadnicze podobieństwa i różnice między chrześcijaństwem a innymi religiami | wymienia formy przynależności do Kościoła; wyjaśnia pojęcie „dialog międzyreligijny” | tłumaczy, że wyznawcom wszystkich religii należy się szacunekuzasadnia powszechność zbawienia. | |
| 7. Duch Święty w dziejach Kościoła | opisuje, na czym polega udział chrześcijan w kapłańskiej, prorockiej i królewskiej misji Chrystusa | argumentuje, że w czasie zaborów (i nie tylko) Kościół miał wpływ na wiele dziedzin życia; wyjaśnia i podaje sposoby pracy nad sobą, by osiągnąć świętośćcharakteryzuje, na czym polega apostolstwo świeckich. | tłumaczy, że Kościół jest nierozerwalnie związany z historią Polski;omawia obowiązki chrześcijan wynikające z przynależności do Kościoła. | wyjasnia, że Kościół odpowiada na znaki czasutłumaczy, jakie stany można wyróżnić w Kościele. | wie, że człowiek, przyczyniając się do rozwoju świata, realizuje Boże wezwanie „czyńcie sobie ziemię poddaną” wymienia obszary działalności misyjnej Kościoła wyjaśnia pojęcie „apostolstwo.” | |




















